آيهء : « وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً » « 1 » . فرمود : « او حسين‌بن على عليهما السلام است كه مظلوم كشته شد و ما اولياى او هستيم و قائم ما چون قيام به خونخواهى حسين عليه السلام كند ، مىكشد تا بگويند در قتل اسراف كرد . فرمود : كشته حسين عليه السلام و ولى او قائم عليه السلام است در صورتى كه اسراف در قتل آن است كه كسى را جز قاتل بكشند چرا كه او مورد حمايت است . پس وى از دنيا نمىرود تا اين كه انتقام او به وسيلهء مردى از خاندان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم گرفته شود كه زمين را پر از عدل و داد مىكند چنان كه پر از ظلم و جور شده است . » . « 2 » 28 - از حمران نقل كرده است ، مىگويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : فرزندان امام حسن عليه السلام گمان مىبرند كه قائم از ايشان است و آنها صاحبان امرند و همين طور اولاد محمّدبن حنفيّه گمان دارند ! فرمود : « خداوند عمويم حسن عليه السلام را بيامرزد ! كه چهل هزار شمشير را وقتى كه اميرالمومنين عليه السلام شهيد شد در غلاف كرده تحويل معاويه داد و محمّدبن على ( محمّد حنفيّه ) هفتاد هزار شمشير كشنده در اختيار داشت كه اگر در برابر دشمنان خطر مىكرد . تمام كسانى كه قيام كرده بودند در مخاطره بودند تا همگى مىمردند . حسين عليه السلام قيام كرد با هفتاد مرد و جان خود را تقديم خدا كرد ، چه كسى از ما به خون او سزاوارتر است ، به خدا سوگند كه ماييم صاحبان

--> ( 1 ) - اسراء / 33 : و كسى كه مظلوم كشته شود براى ولىّ او سلطه قرار داده‌ايم ( اما در عين حال ) او نبايد در قتل اسراف نمايد چرا كه او مورد حمايت است . ( 2 ) - تفسر عياشى : 2 / 290 .